أُولئِكَ آن گروه بَعْضُهُمْ بعضى از ايشان أَوْلِياءُ بَعْضٍ دوستان برخى ديگراند و متولى در ميراث در مبدأ كار حكم آن بود كه مهاجر و انصار رض بسبب هجرت و نصرت از يكديگر ميراث گيرند وَ الَّذِينَ آمَنُوا و آنان كه ايمان آوردند وَ لَمْ يُهاجِرُوا و هجرت نكردند با شما ما لَكُمْ نيست مر شما را مِنْ وَلايَتِهِمْ از تولى ايشان در ميراث مِنْ شَيْءٍ هيچ چيز حَتَّى يُهاجِرُوا تا وقتى كه هجرت كنند وَ إِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ و اگر مؤمنان غير مهاجر طلب نصرت كنند از شما فِي الدِّينِ در كار دين يعنى اگر ميان ايشان و كفّار مقاتله افتد و از شما يارى طلبند فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ پس بر شما واجبست يارى كردن ايشان إِلَّا عَلى قَوْمٍ مگر بر گروهى از مشركان كه باشد بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ ميان شما و ايشان مِيثاقٌ عهدى و پيمانى يعنى نقض عهود معاهد مكنيد وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ و خدا به‌آنچه شما مىكنيد از وفاى عهد و نقص آن بَصِيرٌ بيناست وَ الَّذِينَ كَفَرُوا و آنان كه كافر شدند بَعْضُهُمْ برخى از ايشان أَوْلِياءُ بَعْضٍ دوستان برخى ديگراند در مظاهرت و معاونت إِلَّا تَفْعَلُوهُ اگر نه‌كنيد آن را كه فرمودم از پيوستگى با يكديگر و تعاون و دوستى تَكُنْ حاصل شود فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وجه فتنه در زمين وَ فَسادٌ كَبِيرٌ و فسادى بزرگ در دين يعنى اگر مؤمنان دوست يكديگر نباشند و همديگر را يارى نكنند مهم اهل ايمان روى بخمول نهد و اهل كفر ظهور كنند و فساد و فتنه ازين بزرگ‌تر تواند بود و چون از تعاون و توارث مهاجر و انصار رض خبر داد و بر ترك آن تهديد فرمود و ديگرباره از جزاى هجرت و نصرت ايشان خبر مىدهد و مىفرمايد وَ الَّذِينَ آمَنُوا و آنان كه بگرويدند به خدا و رسول وَ هاجَرُوا و هجرت نمودند وَ جاهَدُوا و جهاد كردند فِي سَبِيلِ اللَّهِ در راه رضاى خدا وَ الَّذِينَ آوَوْا و آنان كه بعد از تصديق و تسليم جاى دادند اهل هجرت را وَ نَصَرُوا و يارى كردند مر پيغمبر ص را در قتال مشركان أُولئِكَ آن گروه هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا ايشانند مؤمنان به راستى لَهُمْ مَغْفِرَةٌ مر ايشان راست آمرزشى از خدا وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ و روزى نيكو بىرنج و بىمحنت .